+ نوشته شده در ساعت 0  توسط nergal
|
و اکنون که گویی خود توهمی از دیروز است، چون هیولایی که تمام آبهای جهان را بلعید و زمان، که خود فاصلههایی از عذابهایی هیولانی، در سرپنجه خسته به فاصلهای حیوانی میبرم و میبلعم. در این آوارگی من، جهانی شریک است که دوزخ را برای عذاب چندی مهمان سریرم خواهد کرد.
برای هژده ماه آوارگی دیگر از اینجا، باز که اینهمه راه،
من.